پادرد بارداری: تنها با چندروش ساده از درد،ورم وگرفتگی پا خلاص شوید!

پادرد در بارداری

هنگام بارداری آخرین چیزی که نگران آن هستید، پاهایتان است. اما حاملگی می‌تواند به مسائلی منجر شود که هر دو پایتان را تحت تاثیر قرار می‌دهد. کسالت دم صبح، خستگی و کمر درد مشکلات متداولی در دوران بارداری هستند. مشکلات مربوط به پا و ساق پا هم به ویژه در سه ماهه آخر به همین اندازه شایع هستند. خبر خوب این است که راه‌هایی برای بهبود آن وجود دارد. اینجا دلایل، راهکارهای درمانی و نکات پیشگیری  از ایجاد مشکلات رایج پا در دوران بارداری بیان می‌شود.

خوش‌بختانه این مشکلات پس از زایمان رفع می‌شوند. در این دوره می‌توانید برای کاهش درد اقداماتی انجام دهید. این اقدامات از همان اوایل بارداری آغاز می‌شوند، به صورت متناوب تمرینات لازم برای بهبود جریان خون، همراه با استراحت کافی (پاهایتان را بالا نگه دارید) داشته باشید. این کار در وهله اول مانع پیشرفت مشکلات مربوط به پا می‌شود. نیازهای شما ممکن است با هر فرد دیگری متفاوت باشد، بنابراین همیشه قبل از شروع یا توقف درمانی جدید یا برنامه‌ای ورزشی ابتدا باید با پزشک‌تان صحبت کنید.

صافی کف پا و درد پاشنه پا


عوامل

هنگام بارداری میزان هورمون‌ها افزایش می‌یابند. برخی از این هورمون‌ها به آسودگی رباط‌ها کمک می‌کنند و بقیه دارای ساختاری برای زایمان هستند. این هورمون‌ها همچنین می‌‌توانند باعث ریلکس شدن رباط‌های پاهایتان شده و به صافی کف پا و پرونیشن بیش از حد بیانجامد. این شل شدن رباط‌ها همچنین ممکن است حین بارداری باعث افزایش سایز کفش‌هایتان شود، ممکن است پس از زایمان لازم باشد کفش‌هایی با نیم یا یک شماره بزرگ‌تر بپوشید.به علاوه، شکم، جنین و سینه‌های در حال رشدتان باعث افزایش وزن شده و در نتیجه فشار مضاعفی روی پاها به ویژه روب قوس‌های پا وارد می‌شود.  دور از انتظار نیست که در زنان حامله بر اثر وزن و فشار اضافه روی قوس‌ پا، درد پاشنه را هم تجربه کنند. مرکز جرم، حالت راه رفتن و ایستادن‌تان هم تحت تاثیر تغییرات موجود در بدن‌تان قرار می‌گیرد و ممکن است مشکلاتی در تعادل‌تان هم ایجاد شود.

پیشگیری/درمان


  • از ایستادن‌های طولانی مدت و پیاده‌روی با پای برهنه خودداری کنید. هر وقت امکان داشت استراحت کنید، بشینید و پاهایتان را بالا بگیرید.

  • اضافه وزن، شل شدن رباط‌ها، و کاهش تعادل همگی نیازمند پشتیبانی بیشتری برای پاها هستند. کفش‌های راحت و مناسب، و کفی‌های طبی مخصوص قوس پا برای شروع خوب هستند. اگر هنوز هم دچار مشکل هستید، به پزشک مراجعه کنید و در مورد ارتزهای سفارشی با او صحبت کنید.

ورم پا و قوزک پا


ورم پا و قوزک پا

عوامل

ورم بر اثر افزایش مایعات در بافت‌های بدن ایجاد می‌شود. ورم در پاها و قوزک پا به هنگام بارداری بسیار شایع است. این ورم‌ها معمولا بر اثر افزایش حجم خون جهت کمک به انتقال اکسیژن و مواد غذایی بیشتر به جنین ایجاد می‌شوند. هورمون‌های بارداری هم می‌توانند تغییراتی در حجم خون ایجاد کنند که ممکن است به تورم بیانجامد. تمامی این خون اضافه نیاز به مکانی دارند که به آنجا بروند، جاذبه هم آن‌ها را به پایین و به سمت پا و قوزک پا می‌کشد. ممکن است احساس کنید کفش‌هایتان تنگ شده است. افزایش اندازه پای ناشی از تورم پا، رایج و موقتی است. اگر متوجه تورم در صورت، اطراف چشم‌ها شدید و یا اینکه ورم به صورتی ناگهانی بروز کرد، باید سریعا به پزشک مراجعه کنید. این‌ها ممکن است نشانه‌هایی از پری-اکلامپسیا باشد. در صورت بروز علائم زیر این تورم می‌تواند نگران‌کننده باشد:

  • چنانچه تورم با علائم معین دیگری همراه باشد می‌تواند نشانه وجود یک مشکل زمینه‌ای جدی‌تر باشد.
  • چنانچه ورم در یک پا بیشتر از پای دیگر و به همراه درد باشد، می‌تواند نشانه لخته شدن خون باشد.
  • سردردی که از بین نرود و همراه با تغییر در بینایی باشد (مانند تاری چشم یا حساسیت به نور) می‌تواند نشانه افزایش فشارخون در اثر بارداری باشد.
  • اگر تورم با درد در قفسه سینه یا دشواری در تنفس همراه باشد، می‌تواند به معنی وجود مشکل قلبی باشد.

(منبع:https://raeissadat.ir/)

پیشگیری/درمان

  • طولانی مدت روی پاهایتان نایستید. پیاده‌روی ماهیچه‌های ساق پا را به کار می‌اندازد که به پمپاژ بخشی از خون اضافه از پاهایتان کمک می‌کنند. چندین بار در روز استراحت کنید و به هنگام نشستن تا جای ممکن پاهایتان را بلند نگه دارید.
  • برای کاهش ورم‌ها جوراب‌ تنگ و فشرده بپوشید. جوراب‌های ساق بلند که تا زانو می‌رسند مناسب اند اما جوراب‌های بلندتر تا ران بهتر هستند چون دیگر مطمئن می‌شوید خون‌های اضافه در اطراف زانو جمع نخواهند شد.
  • در استفاده از فشرده‌سازهای بادی خارجی با پزشک‌تان صحبت کنید
  • در طول روز به اندازه کافی آب بنوشید. از خوردن غذاهایی که مقادیر زیادی نمک دارند خودداری کنید چون میزان تجمع خون را افزایش می‌دهند.
  • استحمام کنید و یا به شنا بروید. آب فشاری خارجی روی ورم‌ها ایجاد کرده و باعث کاهش آن می‌شود.
  • به پهلو به سمت چپ استراحت کنید. این کار میزان فشار روی رگ‌های خونی را کاهش می‌دهد و باعث می‌شود خون بیشتری از پاها به قسمت‌های بالایی بدن حرکت کند.
  • برای کاهش ورم، انعکاس درمانی را هم در نظر داشته باشید.
  • کفش‌های با اندازه مناسب بپوشید.

گرفتگی پاها


گرفتگی پاها

عوامل

گرفتگی پا معمولا با اسپاسم‌های دردناکی در عضلات ران همراه است. مشخص نیست این مساله چرا در زنان باردار بیشتر رخ می‌دهد. ممکن است به خاطر تغییرات ایجاد شده در ذخیره کلسیم، خستگی ماهیچه‌ها(بر اثر افزایش وزن) یا فشار ناشی از شکم در حال رشد روی عصب‌ها و رگ‌های خونی باشد. گرفتگی پا در سه ماهه دوم شایع‌تر است. هم در شب و هم در روز ممکن است رخ دهد اما بیشتر در شب اتفاق می‌افتد.

پیشگیری/درمان

  • ماهیچه‌های پا و ساق پایتان را کشیده و ماساژ دهید.
  • برای تحرک بیشتر، به پیاده روی بروید.
  • برای ریلکس شدن ماهیچه‌هایتان دوش آب گرم بگیرید.
  • در مورد مصرف مکمل‌های کلسیم، منیزیم یا ویتامین بی، با پزشک‌تان صحبت کنید.
  • در طول روز به اندازه کافی آب بنوشید.
  • اگر دچار گرفتی عضلات شدید، ماهیچه‌های ران را بکشید، برای این کار زانوی‌تان را صاف کرده و پاها را به سمت بینی بکشید. این کار به رفع اسپاسم در ماهیچه ران کمک می‌کند.

رگ‌های واریس


عوامل

رگ‌های واریس رگ‌هایی هستند که بزرگ شده و معمولا از سطح پوست بیرون می‌زنند. ممکن است شبیه به ریسمان یا طنابی پیچ‌خورده و بنفش به نظر برسند. افزایش حجم خون و هورمون‌های بارداری باعث تغییراتی در رگ‌های خونی می‌شوند که ممکن است به واریس بیانجامد. رگ‌های واریسی معمولا ناشی از وزن شکم و جنین در حال رشد است که روی رگ‌های خونی فشار وارد می‌کند. رگ‌های واریسی در پاها رایج هستند اما ممکن است در فرج و راست‌روده هم اتفاق بیافتد.

پیشگیری/درمان

  • طولانی مدت روی پاهایتان نایستید. پیاده‌روی مفید است چون کمک می‌کند که خون به سمت ماهیچه‌های در حال حرکت برود و نهایتا به بازگشت خون به سمت قلب کمک می‌کند.
  • اگر فاصله زیادی را رانندگی می‌‌کنید، به طور مرتب توقف کرده، پاهایتان را کشیده و حرکت دهید. این کار به پیشگیری از بروز ترومبوز سیاهرگی عمقی (DVT) هم کمک می‌کند که نوع شدیدی از لخته شدن خون است.
  • هنگام نشستن از انداختن پاها روی هم خودداری کنید، چون باعث ایجاد فشار روی رگ‌های خونی و عصب‌ها می‌شود.
  • در مورد مصرف روتوساید در سه ماهه آخر با پزشکتان صحبت کنید.

تغییرات در ناخن‌ انگشتان پا


تغییرات در ناخن‌ انگشتان پا

عوامل

هنگام بارداری ناخن انگشتان پا تمایل دارند سریع‌تر رشد کنند. این مساله معمولا به خاطر افزایش حجم خون و چرخه هورمون‌ها است. ویتامین‌های مصرف شده قبل از تولد می‌تواند به سلامت کلی مو و ناخن‌هایتان کمک کند. وقتی که مشغول تامین مواد غذایی برای کودکتان هستید، سلول‌های ناخن انگشتان پا ممکن است گاهی از مواد غذایی کافی  محروم بمانند، که می‌تواند باعث ایجاد تغییراتی در ناخن‌ها شود؛ همچون شکنندگی ناخن، بروز رگه‌ها و خطوطی در طول ، یا مشاهده خطوط تیره و بدون رنگ (ملانونیکیا) در بستر ناخن. حتی ممکن است ناخنی شل شده و بیافتد. این تغییرات ایجاد شده در ناخن‌ها معمولا پس از بارداری رفع می‌شوند.

پیشگیری/درمان

  • کفش یا جوراب بسیار تنگ نپوشید. فشار اضافه‌ای که به پوست اطراف ناخن‌ها وارد می‌کنند ممکن است باعث فرو رفتن ناخن در گوشت شوند.
  • وعده‌های غذایی سالم و منظمی داشته باشید. این کار به تامین مواد غذایی لازم برای شما و کودکتان کمک خواهد کرد.
  • ناخن‌ها را بیش از حد کوتاه نکنید. پوست ملتهب می‌تواند اطراف گوشه‌های ناخن کوتاه را بپوشاند و باعث فرو رفتن ناخن در گوشت شود.
  • اکر نمی‌توانید ناخن پاهایتان را ببینید، از کسی بخواهید ناخن‌هایتان را بگیرد یا از پدیکور استفاده کنید.
اطلاعات بالا، راهنمایی‌هایی عمومی هستند. نیازهای فردی‌تان خاص و متفاوت است. قبل از اینکه روشی درمانی را تغییر دهید و یا برنامه ورزشی جدیدی را شروع کنید، آن را با پزشک‌تان در میان بگذارید.

اهمیت طب فیزیکی در دوران بارداری


طب فیزیکی هنگام بارداری می‌تواند مفید باشد. فیزیوتراپیست می‌تواند با استفاده از روش‌های مختلفی به کاهش درد شما کمک کند، با استفاده از روش‌هایی همچون:

  • درمان‌های دستی
  • استفاده از روش‌های آزادسازی بافت همبندی عضلانی برای افزایش میزان انعطاف‌پذیری و تحرک بافت‌های نرم.
  • آکواتیک تراپی
  • تمرینات ورزشی برای بهبود انعطاف‌پذیری و تحرک، همچنین بهبود وضعیت رباط‌ها و میزان تعادل
  • توصیه‌هایی برای وضعیت مناسب بدن و حالت ایستادن جهت کاهش درد و ناراحتی
  • استفاده از کمربند‌ و ساپورت بارداری

فیزیوتراپیست سعی می‌کند بیشتر به تمریناتی بپردازد که شامل خوابیدن روی پهلو یا روی دست و زانوهایتان باشد که این کار باعث آزاد شدن بخش‌ها و ماهیچه‌ها‌ی خاصی از بدن می‌شود. این کار همچنین وزن لگن را کاهش می‌دهد و باعث می‌شود ناحیه‌هایی همچون لگن روی زمین قرار گرفته و کمی ریلکس کنند. برای افزایش عملکرد، فیزیوتراپیست تا جایی که بیمار قادر باشد، وضعیت را به حالت ایستاده تغییر خواهد داد.

“کپی فقط با ذکر منبع و لینک بلامانع است.”

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *