درمان آرتروز زانو با تزریق ژل (هیالورونیک اسید) به مفصل و غضروف زانو

درمان آرتروز زانو با تزریق ژل

آرتروز زانو شایع‌ترین نوع آرتروز است. این وضعیت همچنین شایع‌ترین علت ناتوانی عضلانی اسکلتی در بسیاری از کشورها می‌باشد. مدیریت موفق آرتروز زانو به شناسایی علائم اولیه، تشخیص دقیق و درمان مناسب بستگی دارد. تزریق هیالورونیک یک گزینه درمانی برای آرتروز زانو است. انتهای دو استخوان در مفصل طبیعی با غضروف پوشیده می‌شوند و اجازه می‌دهند که استخوان‌ها روی یکدیگر سر بخورند. غضروف نیز به عنوان یک جذب کننده ضربه عمل می‌کند.

در آرتروز، وقتی غضروف دچار فرسایش می‌شود، مایع سینوویال تغییر می‌کند و توانایی خود را به روان سازی مفصل از دست می‌دهد. درد، خشکی و محدودیت دامنه حرکتی برای مفصل آسیب دیده نتایج بدتر شدن این وضعیت هستند. درمانی که هیالورونیک را به زانو تزریق می‌کند، به ویسکوساپلمنتیشن شناخته می‌شود، که تلاش برای بهبود روانکاری زانو، کاهش درد و افزایش دامنه حرکتی است.

علت ایجاد آرتروز زانو


بدتر شدن غضروف مفصلی که در اشعه ایکس ساده دیده می‌شود، یک نشانه مهم تشخیصی است که به آرتروز زانو مربوط می‌شود. از دست دادن غضروف در آرتروز زانو می‌تواند به دلایل زیر باشد:

  • آسیب قبلی زانو
  • کشش‌های مکرر روی زانو
  • شکستگی، پارگی رباط و آسیب منیسک، هر کدام از آن‌ها می‌توانند بر رباط زانو و پا تاثیر بگذارند، و باعث سایش و فرسایش بیشتر شوند
  • استعداد ژنتیکی ناهنجاری‌های غضروفی و آرتروز زانو
  • چاقی و اضافه وزن که سبب وارد کردن فشار و بار بر روی مفصل آسیب دیده می‌شود؛ بافت چربی سیتوکین‌های ضد التهابی را افزایش می‌یابد؛ و لپتین ممکن است در این وضعیت نقش داشته باشد.
  • مشکلات استخوان زیرغضروفی (لایه استخوانی زیر غضروف زانو)

همچنین به گفته تعدادی از پزشکان فوق تخصص درد، دیگر علل آرتروز زانو می‌تواند یکی از مشکلات زیر باشد:

  • پای پرانتزی یا کجی زانو
  • رشد غیرعادی لگن
  • بی حرکت بودن برای مدتی طولانی
  • التهاب یا عفونت مزمن

علائم ابتلا به آرتروز زانو


علائم ابتلا به آرتروز زانو

آرتروز زانو به طور معمول با شروع درد آزار دهنده مفصل، خشکی مفصلی و محدودیت دامنه حرکتی مشخص می‌شود. آرتروز زانو به صورت ندانسته در طول یک سال به تدریج ایجاد می‌شود و تا زمانی که علامت نداشته باشد، متوجه آن نخواهید شد. افرادی که مبتلا به آرتروز زانو هستند، معمولا در ابتدا از درد هنگام راه رفتن، به علاوه محدودیت در راه رفتن (به عنوان مثال مسافت)، ایستادن از حالت نشسته و بالا رفن از پله شکایت می‌کنند. دیگر شکایات رایج شامل احساس خالی شدن زانو، قفل شدن زانوی آسیب دیده و یا احساس صدا دادن در مفصل زانو می‌باشند.

اغلب تورم موضعی وجود دارد، اما معمولا با گرما و قرمزی همراه نیست. در صورت وجود هر یک از علائم و نشانه‌های ذکر شده، بعد از یک دوره زمانی کوتاه برای مشاهده رفع علائم یا تاثیر خود درمانی، اکثر افراد متوجه می‌شوند که باید برای ارزیابی تشخیصی مناسب با پزشک خود مشورت کنند. درد ناشی از آرتروز زانو معمولا بعد از فعالیت بدتر می‌شود، به ویژه هنگامی که از زانوی آسیب دیده بیش از حد استفاده شود. خشکی زانو می‌تواند پس از نشستن برای مدت زمان طولانی بدتر شود. وقتی آرتروز زانو پیشرفت می‌کند، علائم معمولا شدیدتر می شوند. درد می‌تواند ثابت باشد، به جای این که فقط در زمانی که بلند کردن اجسام سنگین یا بعد از فعالیت ایجاد شود. درد دائمی و شدید مشخصه ناهنجاری‌های استخوان روی استخوان است که زمانی رخ می‌دهد که از دست دادن غضروف به قدری شدید باشد که در نتیجه هیچ غضروفی برای پوشاندن انتهای استخوان در مفصل زانو وجود نداشته باشد. استخوان شل در فضای مفصل ممکن است به درد و خشکی منجر شود. کرپیتوس (احساس سایش) و افزایش در شدت علائم که در هوای طوفانی اتفاق می‌افتد نیز مشخصه آرتروز زانو می‌باشد، اگر چه علامت دوم مورد بحث قرار گرفته است.

تشخیص آرتروز زانو


تشخیص آرتروز زانو

وقتی هر گونه از انواع آرتروز مورد ظن قرار می‌گیرد، مشاوره اولیه با متخصص طب فیزیکی با بحث در مورد نشانه‌هایی که تجربه کرده‌اید، آغاز می‌شود. به دنبال آن، بررسی تاریخچه پزشکی و معاینه فیزیکی شما انجام می‌شود. شما باید انتظار داشته باشید که آزمایش‌های تشخیصی نیز انجام شود، همچنین آزمایش خون برای رد انواع دیگر آرتروز و اشعه ایکس برای بررسی شواهد آسیب مفصلی صورت می‌گیرد.

معاینه فیزیکی

در طول معاینه فیزیکی، پزشک شما زانوی آسیب دیده را برای بررسی تورم، قرمزی، گرما و تغییر شکل ظاهری (مثلا تغییر شکل واروس یا والگوس) مشاهده می‌کند. پزشک شما میزان دامنه حرکتی فعالانه و منفعلانه را ارزیابی می‌کند و توجه می‌کند که آیا حساسیت به لمس وجود داردیا خیر. پزشک راه رفتن و همچنین نشانه‌های درد افزاینده با تحمل وزن را بررسی خواهد کرد. در بیماری آرتروز، معمولا یک زانو بیشتر از دیگری تحت تاثیر قرار می‌گیرد، اما ممکن است هر دو زانو تحت تأثیر باشند، که معمولا در زمان‌های مختلف اتفاق می‌افتد.

تصویر برداری

مطالعات تصویربرداری برای بررسی شواهدی از تغییرات ساختاری همراه با آرتروز و برای رد احتمال مشکلات دیگر، ضروری است. در ابتدا اشعه ایکس ساده سفارش داده می‌شود و اگر تصویربرداری دقیق‌تری مورد نیاز باشد، ممکن است ام آر آی یا سی تی اسکن سفارش داده شود. جراحی آرتروسکوپی زانو یکی دیگر از راه‌های مشاهده وضعیت زانو می‌باشد.

مطالعات شهودی و تصویربرداری نشان می‌دهد که کدام جزء زانو آسیب دیده است. مفصل پاتلوفمورال و مفصل تیبیوفمورال اغلب تحت تاثیر آرتروز قرار می‌گیرند. مفصل جانبی تیبیوفمورال معمولا کمتر تحت تاثیر آرتروز قرار می‌گیرد. همان طور که ممکن است انتظار داشته باشید، محل درد نشان می‌دهد که کدام قسمت زانو درگیر شده است. درد در مفصل پاتلوفمورال عموما پس از نشستن طولانی مدت، ایستادن از روی یک صندلی کم ارتفاع، بالا رفتن از پله یا پایین آمدن از یک شیب، بدتر می‌شود.

تزریق هیالورونیک اسید برای درمان آرتروز زانو


تزریق هیالورونیک اسید برای درمان آرتروز زانو

علاوه بر داروهای خوراکی، سایر گزینه‌های درمانی برای آرتروز زانو شامل تزریق موضعی داخل مفصلی استروئید یا ویسکوساپلمنت می‌باشد. اگر تمام روش‌هاي درمانی غير جراحي را امتحان کرده ايد و درد شما همچنان فعاليت‌هاي شما را محدود می‌کند، ویسکوساپلمنت می‌تواند گزينه مناسبی باشد.

چگونه برای تزریق ژل به زانو آماده شویم؟

تمام اطلاعات پزشکی خود مانند سابقه مصرف دارو، عمل‌های قبلی و بیماری خاص را با دکتر خود درمیان بگذارید. در روز تزریق، لباس راحت و گشاد بپوشید. تغذیه مانند روزهای دیگر انجام می‌شود. در صورت مشاهده علائم جدید حتما دکتر خود را در جریان قرار دهید.

فرآیند

در این روش، یک مایع ژل مانند به نام اسید هیالورونیک به مفصل زانو تزریق می‌شود. اسید هیالورونیک یک ماده طبیعی است که در مفاصل اطراف مایع سینوویال وجود دارد. این ماده به عنوان یک روان کننده برای فعال کردن استخوان‌ها جهت حرکت یکنواخت روی یکدیگر و به عنوان یک جذب کننده ضربه برای بار روی مفصل عمل می‌کند. افراد مبتلا به آرتروز دارای غلظت اسید هیالورونیک کمتر از حد نرمال در مفصل هستند. نظریه حاکم بر این مسئله این است که افزودن اسید هیالورونیک به مفصل دچار آرتروز، حرکت را تسهیل کرده و درد را کاهش می‌دهد.

بسته به محصول مورد استفاده، یک تا پنج شات در طی چند هفته دریافت خواهید کرد. در طول درمان، اگر در زانوی شما تورم وجود داشته باشد، متخصص طب فیزیگی شما قبل از تزریق اسید هیالورونیک، مایعات اضافی را بیرون می‌کشد. معمولا، آسپیراسیون و تزریق با استفاده از یک سوزن انجام می‌شود، بعضی از پزشکان ترجیح می‌دهند از دو سرنگ جداگانه استفاده کنند. برای 48 ساعت اول پس از تزریق، نباید از وزن بیش از حد بر روی پا وارد شود، مثلا از ایستادن برای مدت‌های طولانی، دویدن یا بلند کردن اجسام سنگین اجتناب شود.

عوارض جانبی

شما ممکن است واکنش موضعی را مشاهده کنید. این علائم معمولا طولانی نیستند. بهتر است یک بسته یخ برای کمک به رفع علائم استفاده کنید. شايعترين عوارض جانبی در اطراف مفصل تحت تزريق که معمولا خفيف هستند عبارتند از:

  • درد موقت در محل تزریق
  • ورم
  • قرمزی و گرما
  • خارش
  • کبودی

چگونه عوارض جانبی احتمالی را به حداقل برسانیم

برای به حداقل رساندن عوارض جانبی بالقوه، پس از تزریق، بیماران باید تا 48 ساعت از فعالیت‌های شدید اجتناب کنند.

روش‌های دیگر درمان آرتروز زانو


آرتروز زانو نمی‌تواند درمان شود، اما راه‌هایی برای کمک به کنترل علائم وجود دارد.

روش‌های دیگر درمان آرتروز زانو

داروهای بدون نسخه مانند استامینوفن می‌توانند به کاهش درد کمک کنند. برخی از بیماران از مصرف یکی از داروهای NSAIDs  (داروهای ضد التهابی غیر استروییدی) یا سلبرکس (سلکوکسیب)، یکی از بازدارنده‌های انتخابی COX-2 که هنوز در ایالات متحده به بازار عرضه می‌شوند، بهتر نتیجه می‌گیرند. همچنین داروهای مسکن برای افرادی که نیاز به داروهای قوی‌تر برای تسکین درد دارند، در دسترس است. چند روش “معمول” برای مدیریت آرتروز زانو وجود دارد:

  • ورزش / فعالیت بدنی / فیزیوتراپی – حرکت و فعالیت برای بهبود و حفظ قدرت و دامنه حرکتی ضروری است.
  • وزن ایده آل خود را حفظ کنید یا اگر وزن اضافه وزن دارید، وزن خود را کاهش دهید – وزن اضافی به زانو فشار بیشتری وارد می‌کند، بنابراین توجه به وزن برای مدیریت آرتروز زانو مهم است.
  • بریس و یا محافظ زانو – استفاده از یک زانو بند، پشتیبانی، ثبات و تسکین درد را فراهم می‌کند.
  • گرما و سرما – اعمال گرما یا سرما (به عنوان مثال، بسته‌های ژل) می‌تواند به کاهش درد و التهاب کمک کنند.
  • کرم‌های موضعی (بدون نسخه) یک گزینه مناسب برای کاهش درد هستند؛ ژل ولتارن (دیکلوفناک) یک NSAID موضعی می‌باشد.
  • جراحی جایگزینی زانو – آخرین اقدام پس از این که درمان‌های محافظه کارانه در ایجاد پاسخ کافی ناکام ماندند.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *